Jak działa implant BISC i czym różni się od innych BCI
Implant BISC został zaprojektowany jako kompletne rozwiązanie typu „wszystko w jednym”. W jednym układzie scalonym zintegrowano aż 65 536 mikroskopijnych elektrod, ponad 1 024 kanały rejestrujące aktywność neuronów oraz 16 384 kanały stymulacji. Skala ta wielokrotnie przewyższa możliwości większości obecnie rozwijanych interfejsów mózg–komputer.
BISC umożliwia dwukierunkową komunikację pomiędzy mózgiem a systemami cyfrowymi. Implant potrafi jednocześnie odczytywać sygnały neuronalne z bardzo wysoką rozdzielczością oraz wysyłać precyzyjne impulsy elektryczne do wybranych obszarów kory. Dane są przesyłane bezprzewodowo do zewnętrznej stacji przekaźnikowej z przepustowością sięgającą około 100 Mb/s, co stanowi ogromny skok w porównaniu z dotychczasowymi rozwiązaniami BCI .
Dlaczego BISC to przełom technologiczny
Dotychczasowe implanty BCI były ograniczone liczbą kanałów, stabilnością sygnału oraz koniecznością stosowania przewodów przechodzących przez czaszkę. BISC eliminuje wiele z tych barier jednocześnie. Ultracienki chip może być umieszczony bezpośrednio na powierzchni mózgu, lepiej dopasowując się do jego struktury i minimalizując reakcję zapalną organizmu.
Kluczowe znaczenie ma również fakt, że BISC to implant w pełni krzemowy, kompatybilny z istniejącymi technologiami półprzewodnikowymi. Oznacza to realną możliwość skalowania produkcji w przyszłości, co jest rzadkością w przypadku zaawansowanych projektów neurotechnologicznych.
Zastosowania medyczne implantu BISC
Najważniejszym obszarem zastosowań BISC jest medycyna neurologiczna. Implant może umożliwić osobom sparaliżowanym odzyskanie zdolności komunikacji z otoczeniem poprzez sterowanie komputerem, syntezatorem mowy lub protezami kończyn wyłącznie za pomocą aktywności mózgowej. Wysoka liczba elektrod pozwala na znacznie dokładniejszą interpretację intencji użytkownika niż w dotychczasowych systemach BCI.
BISC otwiera również nowe możliwości leczenia chorób neurologicznych. Precyzyjna stymulacja kory mózgowej może znaleźć zastosowanie w terapii epilepsji, choroby Parkinsona, zaburzeń ruchowych czy depresji lekoopornej. Dzięki bezprzewodowej komunikacji i niskiej energochłonności implant może działać przez długi czas bez konieczności częstych interwencji chirurgicznych.
BISC a przyszłość relacji człowiek–komputer
Poza medycyną BISC wyznacza kierunek rozwoju przyszłych interfejsów człowiek–maszyna. Bezpośrednia komunikacja mózgu z komputerem może w dłuższej perspektywie zmienić sposób, w jaki korzystamy z technologii. Zamiast ekranów, klawiatur i kontrolerów pojawi się interakcja oparta na myśli, intencji i sygnałach neuronalnych.
Naukowcy z Columbii podkreślają, że BISC został zaprojektowany jako platforma badawcza, która może przyspieszyć rozwój sztucznej inteligencji zdolnej do interpretowania sygnałów mózgowych w czasie rzeczywistym. To może mieć ogromne znaczenie dla rozwoju inteligentnych systemów wspomagających człowieka.
BISC to nie tylko kolejny eksperymentalny implant, lecz kompleksowy system, który redefiniuje możliwości interfejsów mózg–komputer. Ultracienki chip opracowany na Uniwersytecie Columbia łączy rekordową liczbę elektrod, wysoką przepustowość danych i bezprzewodową komunikację w jednym rozwiązaniu. Jeśli technologia ta przejdzie pomyślnie kolejne etapy badań i testów klinicznych, BISC może stać się fundamentem nowej ery neurotechnologii, w której bezpośrednie połączenie mózgu z komputerem stanie się realnym narzędziem poprawy jakości życia i rozszerzania ludzkich możliwości.
.jpg)
.jpg)
